عشق حقیقی

یکی بود یکی نبود

 توی این قصه ی ما یک پسر بود که هیچ چیز توی دنیا نداشت

اما همیشه راضی و خندان بود.

 یک روز تمام فرشته ها نزد خدا جمع شده بودند

یکی از فرشته ها از خدا پرسید: خدایا این پسر چرا همیشه
شاد و راضی است؟ خدا از فرشته ها خواست که هر کدام از آنها دلیلش
را میدانند جواب بدهند. اما کسی جواب نداد ولی جبرییل جواب را می دانست
و گفت: خدایا شما به انسانها چیزی دادید که
به ما ندادید و آن قسمتی از وجود خود شما یعنی عشق است.
جبرییل ادامه داد : آری این پسر عاشق است

اما معشوقه ی او که دختری زیباست به او اهمیت نمی دهد و مغرور
است. فردای آن روز شیطان به سراغ دختر رفت آن را طلسم کرد و به شاخه
گلی سرخ تبدیل کرد و آن را در بیابان گذاشت گل سرخ ضعیف است بدون آب
میمیرد.

 پسر عاشق از این که معشوقه ی خود را ندیده بود ناراحت بود و
نگران تا این که با پرس و جو به بیابان و گل سرخ رسید.

گل سرخ داشت از بی آبی میمرد پسر هر چه گشت آبی پیدا نکرد

پس فکری کرد تا دختر را نجات دهد. او بزرگترین خار گل را

 که همان کینه و غرور بود از ساقه ی گل جدا
کرد و آن را در قلبش فرو کرد خون از قلبش جاری شد و به ریشه های گل
رسید طلسم باطل شد و گل تبدیل به دخترک شد .

اما دختر باز هم بی توجه از کنار پسر گذشت اما پسر

در لحظه ای که داشت جان میداد خوشحال
بود چون معشوقه ی خود را نجات داده بود

و با همان خوشحالی جان داد.