برتن پيردرخت بيد                            بر شاخه هاي پريشاني اميد

مينويسم دوستت دارم                        از يك شب تنها تاطلوع مرگم

نا كي تحمل خواهي كرد                    اين افسونه مرا همراه با درد

پريشان و خسته قدم ميزنم                   همچون ديوانگان ساز مي زنم

اي ني بنواز شايد صداي تو              وعهد ي ديدار را تازه كند براي تو

شب ها چشمانم صدايت  میکنند               و براي با تو بودن دعا ميكنند

اشكهايم را توشه راهت ميكنم             و به شن هاي بيابان سوگند ميخورم

در اين راه تنها نباشي                       تو هم تا آخر خط موندگار باشي

دست در دست هم راه ميروم         غم هايمان را به جزيراي تبعيد ميكنيم

و شادي ها را با هم تقسيم                    ديگر آن دل شكسته تنها نيستم

خدا حافظ همين حالا تنهايي               من لحظات با تو بودن همه مردن

به پاس بودنت در كنارم                       يك بار ديگر صدايت ميكنم

بنویس به خط زر این پند پسندیده

آن را تو هزاران بار هرروز بخوان با خود

هستی اگر، ای دلبند، از مردم فهمیده

کار تو شود با آن، بس راحت و بس آسان

جز خیر کسی زین پند نشنیده و نا دیده

گر روغن و نان خواهی، هم کاسه ی ملت شو

                                            خواهی نشوی رسوا، همرنگ جماعت شو

با دزد چو بنشستی، هم مسلک دزدان شو

با جمع دغلبازان هم سیرت و همسان شو

با مست بکن مستی، با پست بکن پستی

با جاهل و بی دانش تو جاهل و نادان شو

با اهل خوشی سرخوش، با اهل طرب خندان

با اهل غم و ماتم نالنده و گریان شو

کاشکی می دونستی دلم داره واست پر می زنه 

تو لحظه های ناب تو ستاره چشمک می زنه...... 

کاشکی می شد نگاهمون تو راه عشق جا نمونه

بغض گلوی هر دومون اسیر زندون نمونه.............

کاشکی تو راهه عاشقی دیگه کسی کم نیاره... 

تو جاده های بی کسی دل به تمنا نیاره............. 

کاشکی شب یلدا بیاد از پشت پرچین نگاه......... 

هزار و یک شب بخونیم از عشقمون با یک نگاه...

بخون همزاد پاییزی که چشمای سحر خیسه

دیگه خورشید خانوم انگار داره ابرارو می ریسه

ببین ایجا یه دیوونه هنوزم از تو می خونه

تو این شبهای رویایی هنوزم فکر بارونه

نگو شبگریه هامونو چرا هیچکی نمی بینه

که این دنیا یه روز تلخه یه روز رنگی و شیرینه

ببین اینجا هنوز انگار یکی دلواپس فرداست

هنوز تو قلب این شبها یه دنیا قصه و رویاست

دلم می خواد بازم یک شب بیای آروم کنارمن

تواین شبهاکه انگاری عروسکهات همه خوابن

تو باشی که اگه بارون به این کوچه بازم سر زد

بگم اینجا یه پروانه کنارم بود که پرپر زد

نگاه بیقرار تو هنوز آبی تر از دریاست

بیا ای آخرین عاشق که با تو زندگی زیباست

بیا تا گرمی دستات پناه آخرم باشه

دوباره پنجره هامون به سوی روشنی واشه