(¯`v´¯)•.·¯`·-» سفیرعشق
سوی رویا ها شکسته پرو بال می روم اما همیشه تو خیال من برای دیدنت در جست و جو دزدکی در کوچهای گفت و گو عشق را با من بخوان رویای من نرم بنشین بر دلم زیبای من ارزوی دیدنت اما محال! چون سرابی موندنت اما محال پوچه پوچه عشق تو ِِ بودن یه خواب خواب شیرین و حریر اما بر اب چون برگي پاييزي كه باد گاهي نوازشم مي كند سوار بر تكه ابري مي شوم سرشار از ارزوهاي محال گاهي برگ هاي پاييزي را مي بينم كه انها هم كم كم به خاطر دوري تو زرد مي شوند و مي ريزند.صداي بلبل ها ديگر شنيده نمي شوند.انها هم خاموش و بي صدا در گوشه اي كز كرده اند و در نبود تو نجواي غم سر داده اند.محتاطانه به دنبالت مي گردم تا شايد ردي از تو بيابم ولي در كمال ناباوري صداي خنده تو را با كبوتري ديگر مي شنوم پس دوباره پرستوي دلم را از اشيانه قلبت پرواز مي دهم.
برای تو مینویسم ، برای تو که میدانم عاشقی یا در غم عشقت نشسته ای. مینویسم تا بخوانی ، من با یک دنیا احساس نوشته ام ، تو نیز با چشمان خیست بخوان.... برای تو می نویسم که عاشقانه دفتر عشق را ورق میزنی و آنچه که برای دلها مینویسم ، با یک عالمه احساس میخوانی.... صفحات دفتر عشق را یکی یکی ورق بزن ، دفتری که صفحه به صفحه آن جای قطره های اشک در آن پیداست... این قطره های اشک ، قطره های اشک من و آنهاییست که از ته دل متنهای مرا میخوانند.... بخوان همراه با همه ، من نیز می نویسم برای تو و برای همه.... دفتر عشق ، این دفتر کهنه که هر صفحه از آن با کلام عشق آغاز شده برای همه است ، برای عاشقان وبرای آنهاییست که در غم از دست دادن عشق نشسته اند و آنها که تنها در گوشه ای خسته اند... دفتر عشق ، دفتریست که هیچگاه صفحات آن که همه از جنس دل است به پایان نمیرسد اما شاید روزی این دستهایم خسته از نوشتن کلام عشق شود... بخوان آنچه برای تو و برای همه عاشقان دفتر عشق نوشته ام.... بخوان تا من نیز عاشقانه برایت بنویسم... ببین عشق چه غوغایی در این دفتر عشق به پا کرده.... دلی آدمی را دیوانه کرده ، یک عاشق را مجنون کرده .... برای تو می نویسم که میدانم مثل منی ، همصدا با من ، و همنشین با اشک! برای تو مینویسم که عاشقترینی ، غمگینترینی و یا تنهاترینی! روی دیوار اتاقم ، تو یه قاب عکس چوبی تو کنارمی هنوزم ، با یه دنیا عشق و خوبی تو کنارمی هنوزم ، میون این همه دیوار هنوزم چشمای نازت به چشام زل زده انگار گل سرخ یادگاریت می گه که آهای دیوونه اون دیگه بر نمی گرده ، چرا یادت نمی مونه من که باورم نمیشه ، آخه هم بغض صمیمی همه سهم من از تو ، بشه این عکس قدیمی مگه می شه بر نگردی ، من که باورم نمی شه وقتی که هنوز تو این قاب ، با منی مثله همیشه هنوز این اتاق خالی ، این چراغ نیمه روشن همه شاهدن که هیچ وقت ، تو نرفتی از دل من کاش که این دنیای دلگیر ، قد قاب عکس ما بود تا فقط ، تنها واسه من ، توی دنیای تو جا بود شاید اون وقت تو نگاهم ، دیگه بارونی نمیموند دل من تو عکس کهنه ، دیگه زندونی نمی موند قسمت نبود گاه و بی گاه ببینمت تنها به قدر نیم نگاهی ببینمت هر طور میل توست همان می شود عزیز شاید خودت دوباره نخواهی ببینمت تو پشت ابر هایی و حتی نخواستی یک لحظه هم به هئیت ماهی ببینمت تو قطره می شوی ، به دل خاک می روی من می شوم کبوتر چاهی ببینمت امشب خدا کند که تو از کوچه رد شوی از لای پرده باز ، الهی ببینمت امشب کنار پنجره مثل همیشه ام حتی اگر خود تو نخواهی ببینمت چون سنگ ها صدای مرا گوش می کنی
سنگی و ناشنیده فراموش می کنی
رگبار نوبهاری و خواب دریچه را
از ضربه های وسوسه مغشوش می کنی
دست مرا که ساقه ی سبز نوازش است
با برگ های مرده هماغوش می کنی
گمراه تر ز روح شرابی و دیده را
ای ماهی طلایی مرداب خون من من اگر اشک به دادم نرسد می شکنم... اگر از یاد تو یادی نکنم ، می شکنم... بر لب ساحل محصور وجود... من در این کلبه ی تاریک وجود... اگر از یاد تو یادی نکنم می شکنم... اگر از هجر تو آهی نکشم... تک و تنها... به خدا می شکنم...می شکنم؟ كاش مي شكفت غنچه ي مهرت به ديدارت كاش مي روفت رود اشكم از چشمه ي چشمم كاش تنگ تر مي گرفت دلم را به آغوش كاش آتش هجرانت رسم خموشي مي گرفت كاش خزان بي تو بودن پايان مي گرفت كاش اكسير عشق من بر روي بي مهرت مي فتاد
زیر باران بودم همره غم تنها چشم زیبایت گشت در مه شب پیدا با دو چشمت گفتم بی خبر از مایی؟... از غروب و باران حال ما جویایی؟... هیچ می گویی او زیر باران تنهاست؟... یاد داری گفتی با تو باران زیباست؟... فرق عشق و دوست داشتن عشق در لحظه پديد مي آيد ... دوست داشتن در امتداد زمان ... عشق معيارها را در هم مي ريزد ... دوست داشتن بر پايه ي معيارها بنا مي شود ... عشق ويران کردن خويشتن است ... دوست داشتن ساختني عظيم است ... عشق ناگهان و ناخواسته شعله مي کشد ... دوست داشتن از شناختن سرچشمه مي گيرد ... عشق قانون نمي شناسد ... دوست داشتن اوج احترام به مجموعه اي از قوانين طبيعي است ... عشق فَوران مي کند چون آتشفشان ... دوست داشتن جاري مي شود چون رودخانه
هم سوار بر امواج متلاطم درياي بي مهري بعضيها از صداي شكستنم ذوق مي كنند وصداي التماس دستانم را نمي شنوند.مرا انقدر خرد مي كنند كه از من مني باقي نمي ماند من محبت را از مردماني خواستم كه عشق را نمي شناسند.............
عشق ورزيدن را از كوير بياموز كه دريا بودنش را به افتاب بخشيد....................
يكي داشت و يكي نداشت!
اوني كه داشت تو بودي و اوني كه تو رو نداشت من بودم
يكي خواست و يكي نخواست!
اوني كه خواست تو بودي و اوني كه بي تو بدون رو نخواست من بودم
يكي بود و يكي نبود!
اوني كه بود تو بودي و اوني كه نبود من بودم
يكي اورد و يكي نياورد!
اوني كه اورد تو بودي و اوني كه به هيچ كس ايمان نياورد من بودم
يكي برد و يكي نبرد!
اوني كه برد تو بودي و اوني كه دل به تو باخت من بودم 
برای تو می نویسم که عاشقانه میخوانی درد دلم را....
در شعله می نشانی و مدهوش می کنی
كاش جان من همچون دلم مي شد گرفتارت
غبار يادت،دل سنگت تا به درياي ديدارت
تير زهر آلود عشق چشمان خمارت
كاش باحضور گرمت آتش عشقم زبانه مي كشيد
مي ربود سرماي كم لطفي را ز رخسارت
با درياي وجودت با گيسوي آبشارت
مي شكفت غنچه لبانت،در موسم روي بهارت
تا خورشيد زر شود ماه روي باوقارت
